فرهنگ و هنر

یادی از شاهرخ مسکوب – ترند روز

«خلاصه آرای سیاسی شاهرخ مسکوب را می توان به گونه ای ارزیابی کرد که تاریخ ایران را مهم و مؤثر دانسته و دانستن آن بر همگان واجب است و زبان فارسی و آثار زنده، اساس شناخت اوست. ”

به گزارش ترند روز، صفحه دکتر. بنیاد موقوفه محمود افشار در مراسم بزرگداشت بیست و سومین سالروز درگذشت شاهرخ مسکوب، مقاله ای از کتاب «هنرمندان نادر: سوگند یاد معصومین فرهنگی و ادبی» اثر ایرج افشار را به سرپرستی بهرام منتشر کرد. کوشیار و آرش افشار، به کوشش محمود نیکویه (نشر دکتر محمود افشار، 1400، ج 2، ص 1416-1417) که در ادامه می خوانیم: تحلیلی از مسائل اساطیری و حماسه. او بعدها مرثیه سیاوش را نوشت (1351) و با تأثیرات و قلم های تحلیلی نو، یکی از نمادهای ماندگار اندیشه ایرانی را تجدید کرد. قبل از آنها سوفوکل و آشیل قبلاً با جهان باشکوه یونان مذاکره کرده بودند.

او از زمانی که روح تاریخی جهان زیبای ایران را به دست آورده، دست از فردوسی برنمی دارد. فردوسی مشوق اصلی اوست و به غور شاهنامه علاقه مند است. وی در چند سال گذشته چندین سخنرانی جداگانه درباره شاهنامه در زمینه های مختلف نوشته است که باید در یک مجموعه منتشر شود.

سومین کتاب ایرانی او ملیت و زبان نام داشت و اولین کتابش در تبعید منتشر شد. زیرا او به خوبی می داند که ماندگاری ایران در تاریخ وابستگی خاصی به زبان فارسی دارد و از زمان انتشار برای دومین بار به نام ایرانی بودن و فارسی زبانی فصیح منتشر شده است. با درک اهمیت فرهنگ و زبان فارسی برای وحدت و عزت فرهنگی ایران، بهتر معرفی شود. اما تحت عنوان “هویت” ثبت شده است.

با جمع بندی اندیشه های تاریخی و سیاسی او می توان تصور کرد که وی شناخت تاریخ ایران را برای همگان مهم، مؤثر و ضروری می دانست و زبان فارسی و آثار برجای مانده از آن را تکیه گاه شناخت هویت او می دانست. در دیگر کتاب‌های او از جمله چند گفتار درباره فرهنگ ایرانی و سخنان صمیمانه و دل‌انگیز او، رگه‌های روشنی از این اندیشه به چشم می‌خورد.

آخرین کتاب او مرتضی کیوان (1382) در تهران منتشر شد. او آن را به یاد مرتضی کیوان جمع آوری کرد و می خواست خاطرات دورانی را ببیند که با مرتضی کیوان راهی سفر شد که با درایت و اراده خود را از آن وادی که راه خواب است رها کرد تا آزاد شود. یادش را باید به یاد آورد.»

شاهرخ مسکوب نویسنده، داستان‌نویس، رمان‌نویس ملیت بریتانیایی متولد ۱۱ دی ۱۳۰۲ در بابل است و از آثار او می‌توان به «آشنایی با رستم و اسفندیار»، «سوگ سیاوش: در مرگ و رستاخیز»، «در راه دوستان» اشاره کرد. وی گفت: «گفتگوهایی در باغ»، «چند گفتگو درباره فرهنگ ایرانی»، «جسم قهرمان و ذهن خردمند»، «سفر در رویا» و …. مسکوب در 13 آوریل 2005 در سن 82 سالگی در پاریس درگذشت.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا