اجتماعی

شیطنت کودک، بیش فعالی نیست

یک روانشناس کودک گفت: انواع بد رفتاری در کودکان را نباید با علائم بیش فعالی اشتباه گرفت و برای تشخیص صحیح این بیماری باید با متخصص روانشناسی و پزشکی.بیماری روانی مشورت کرد.

طاهره افتخاری در گفت وگو با خبرنگاران ترند روز. وی کودکان مبتلا به بیش فعالی را در سه دسته طبقه بندی کرد و گفت: کودکان کم توجه و کم توجه، بیش فعال- تکانشی و دسته سوم ترکیبی از دو دسته قبلی است.

وی افزود: کودکان، نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به ADHD اغلب مشکلات قابل توجهی را در عملکرد تحصیلی و موقعیت های بین فردی و اجتماعی نشان می دهند. بیش فعالی ممکن است در برخی موقعیت ها مثلا در مدرسه دیده شود و در موقعیت های دیگر مانند خانه، تماشای تلویزیون و بازی، کامپیوتر دیده نشود یا در فعالیت های خوشایند مانند ورزش ظاهر نشود. اما برای تشخیص این بیماری باید علائم مضر و مداوم بیش فعالی وجود داشته باشد، حداقل تکانشگری یا بی توجهی باعث ایجاد مشکلات جدی در خانه یا مدرسه شود.

افتخاری ادامه داد: از دیگر ویژگی های متمایز بیش فعالی توجه کوتاه و حواس پرتی در مدرسه است. کودکان مبتلا ممکن است به سرعت پاسخ دادن به سؤالات آزمون را شروع کنند، اما پس از پاسخ دادن به یک یا دو سؤال، اغلب نمی توانند نوبت خود را صبر کنند و می خواهند پاسخ دهند، اما نه همه.

این روانشناس کودک با تایید اینکه گاهی این کودکان قوانین بازی را رعایت نمی کنند، ادامه داد: کودکان مبتلا به این بیماری نمی توانند تمام دستورات را رعایت کنند، بنابراین نیاز به توجه بیشتر معلم دارند، اغلب قوانین خواسته های والدین را رعایت نمی کنند. خانه و برای انجام کارهای ساده نیاز به توجه مداوم والدین دارند.

افتخاری با اشاره به اینکه در اختلال بیش فعالی به دلیل اینکه عملکرد کودک با مشکلات عدیده ای مرتبط است، می گوید: اما در بدی های عادی و روزمره، کودک این توانایی را دارد که در موقعیت های مختلف در سیستم مغزی خود به خوبی کار کند و می تواند رفتار خود را تنظیم کند. او کند است و در عملکردش در مدرسه اختلالی ایجاد نمی کند. شاید کودک به دلیلی نافرمانی کند، اما ساختار مغز بیش فعال کودک به او اجازه نمی دهد مانند یک کودک بدون نقص ذهن بیش فعال کار کند.

وی همچنین علائم اصلی کودکان بیش فعال را برجسته کرد و گفت: کودکان مبتلا به نقص توجه و بیش فعالی اغلب نمی توانند بیش از چند دقیقه در کلاس درس گوش دهند، با هر محرکی حواسشان پرت می شود، اغلب این کودکان نمی توانند در یک مکان بمانند. صحافی شده و تمام کارهایش، حتی بازی اش، پر سر و صدا است. وقتی تکالیف خود را انجام می دهید، باید همان چیزها را بارها و بارها به او بگویید تا در تکمیل بخشی از درس او موفق باشید. این کودکان در تکالیف و تست هایی اشتباه می کنند که نشان دهنده بی دقتی است نه عدم یادگیری درس.

این روانشناس کودک افزود: این کودکان زیاد حرف می زنند، وسط حرف های دیگران می پرند، صبر نمی کنند و بیشتر کارهایشان بی فکر است. وقتی او را به دنبال چیزی می فرستید، بارها فراموش می کند و می پرسد، اغلب به دلیل بی احتیاطی دارایی خود را از دست می دهد، اما ما این روند را در فرزندان شیطان نمی بینیم.

وی افزود: کودکان مبتلا به بیش فعالی در خانه نمی توانند حتی برای مدت کوتاهی ساکت باشند و توانایی به تعویق انداختن خواسته های خود را ندارند. از طرفی این بچه های شیطون اغلب دچار مشکل می شوند. برخی از این کودکان رفتار غیرقابل کنترلی از خود نشان می دهند، برای مثال ممکن است ناگهان دست بزرگتر خود را در میانه راه رها کنند. بنابراین، این کودکان به راحتی عصبانی و انفجاری هستند.

افتخاری در پاسخ به این سوال که والدین چه زمانی علائم این بیماری را تشخیص می دهند، گفت: معمولا این علائم از 3 سالگی شروع می شود، اما نه در شرایط خیلی جدی، تا زمانی که کودک وارد مدرسه نشود، تشخیص خاصی داده نمی شود. مهدکودک یعنی زمانی که دوست را باید فهمید.

این روانشناس کودک درباره مشکلات ژنتیکی و ژنتیکی این بیماری بیان کرد: تحقیقات موجود حاکی از آن است که علت ADHD ژنتیکی است و میزان وراثت آن حدود 75 درصد است.

افتخاری در خصوص نگرانی و مقاومت والدین نسبت به مصرف دارو برای کودکان بیش فعال گفت: با مصرف دارو علائم بیش فعالی کاهش می یابد، توجه و بیش فعالی کودک در نتیجه سرزنش اطرافیان کاهش می یابد و عزت نفس کودکان مبتلا به این اختلال افزایش می یابد زیرا این کودکان به دلیل رفتارهای ناشایست خود دائما تنبیه می شوند.

این روانشناس کودک ادامه داد: این کودکان علاوه بر دارو نیاز به مداخلات روانشناختی، اجتماعی و کاردرمانی دارند. این مداخلات شامل آموزش شناختی در مهارت های زندگی مانند ابتکار عمل، ارتباط موثر، حل مسئله، مدیریت خشم و اهمال کاری می باشد. از طرفی تربیت و تربیت صحیح این کودکان ضروری است و باید جدی گرفته شود.

وی در پاسخ به این سوال که لزوم ادامه مصرف دارو برای این کودکان چیست، گفت: بسته به وضعیت سلامت کودک و مشکلاتی که ایجاد می کند، گاهی درمان طولانی مدت کودک ضروری است. اما این نکته را باید در نظر گرفت که اگر والدین به هر دلیلی این روند درمانی را به تعویق بیندازند، احتمال آسیب های روانی جدی برای این دسته از کودکان وجود دارد، بنابراین بهتر است والدین به موقع به مشکل رسیدگی کنند، زیرا بهترین نتیجه درمانی در سال اول دبستان به دست آمد.

وی همچنین گفت: اگر این کودکان تحت درمان قرار نگیرند، متأسفانه زمانی که نیاز به تصمیم گیری های مهم در زندگی دارند، به دلیل ضعف عملکرد مغز و از دست دادن اعتماد به نفس، نمی توانند انتخاب های خوبی در زندگی داشته باشند. بخاطر سرزنش اطرافیانش از جمله در دوران جوانی دوستان نباب، سوء مصرف مواد مخدر، رفتن به گروه های خطر و ….

افتخاری در پایان تاکید کرد: شروع و قطع دارو باید بر اساس نظر روانپزشک باشد و گاهی لازم است درمان تا بزرگسالی ادامه یابد و خودسرانه قطع نشود دارو قانونی است.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا