عمومی

«دلار» برای اینهـا؟ – ترند روز

سرخپوشان در حال حاضر دو بازیکن تاجیک به نام های وحدت حنان اف و منوچهر صفروف را در اختیار دارند و البته شیرزد تمیرف از ازبکستان در این تیم بازی می کند. هیچ یک از این سه بازیکن به گونه ای عمل نکردند که هواداران را متقاعد کند یا این تصور را ایجاد کند که چنین نمونه ای در کشور وجود ندارد. سوال این است: آیا در این شرایط مالی و با این همه بدهی، آیا “دلار” باید صرف جذب اینگونه افراد شود؟

به گزارش ترند روز، این روزنامه دنیای اقتصاد در جاهای دیگر دنیا، تنها یک راه برای توجیه هزینه کردن برای استخدام بازیکنان خارجی وجود دارد. تخمه کدو از سطح بازیکنان داخل کشور بالاتر است و با قیمت مناسب قابل استفاده است. گاهی اوقات بازیکنان خارجی ویژگی هایی دارند که در کشور یافت نمی شود. گاهی اوقات بازیکنان خارجی می توانند جذب قیمتی شوند که بازیکنان داخلی نمی خواهند با آن کار کنند. در این صورت رفتن به بازارهای خارجی قانونی است اما آیا بازیکنان خارجی که امسال در پرسپولیس بازی می کنند این ویژگی ها را دارند؟ سرخپوشان در حال حاضر دو بازیکن تاجیک به نام های وحدت حنان اف و منوچهر صفروف را در اختیار دارند و البته شیرزد تمیرف از ازبکستان در این تیم بازی می کند. هیچ یک از این سه بازیکن به گونه ای عمل نکردند که هواداران را متقاعد کند یا این تصور را ایجاد کند که چنین نمونه ای در کشور وجود ندارد. سوال این است: آیا در این شرایط مالی و با این همه بدهی، آیا باید «دلار» صرف جذب این گونه افراد شود؟

یکی بخر، دوتا بگیر!

ابهامات زیادی در مورد دو بازیکن تاجیک در پرسپولیس از همان ابتدا وجود داشت. کادر فنی پرسپولیس چطور عاشق دو بازیکن تیم تاجیکستان شد و هر دو را با هم خرید؟ شما ممکن است بازیکنانی از تمام تیم‌های سراسر جهان را دوست داشته باشید و سعی کنید آنها را انتقال دهید، اما گرفتن دو بازیکن به طور همزمان کمی ترسناک است و فرمول قدیمی «یک بخر، دو بخر» را تداعی می‌کند. معمولاً وقتی چنین خریدی انجام می شود، یک یا دو بازیکن بیشترین موفقیت را دارند، اما مدیر برنامه با خرید دو بازیکن با هم فرآیند انتقال را انجام می دهد. چنین نقل و انتقالاتی نیز بسیار نادر است. نمونه های تاریخی زیادی در تخت جمشید داریم. در دوران برانکو دو بازیکن اوکراینی به نام‌های پلیانسکی و پریموف را گرفتند که هیچ فایده‌ای برای آنها نداشت و کلی حاشیه وجود داشت. اوایل دهه 80 در تمرینات علی پروین دو بازیکن پانامایی با هم به پرسپولیس آمدند اما فایده ای هم نداشت. همچنین در اولین فصل حضور محمدحسن انصاری فرد در پرسپولیس، دو بازیکن سوری به نام‌های زیاد شبو و طارق جابان پیراهن‌های قرمز بر تن کردند که هنوز به درد نخورده است. به نظر می رسد این اتفاق برای دو بازیکن تاجیک این تیم افتاده است. منوچهر صفروف خیلی زود نشان داد که مثل مدافعان راست لیگ برتر نیست. فاصله زیاد در همبستگی با نفت و آلومینیوم آبادان شاید نقش پرسپولیس را در دو جام تغییر داده باشد.

مگر ما تامیروف در ایران نداریم؟

شیرزد تمیروف پنج بازی در خط حمله پرسپولیس به میدان رفته و هنوز گلی برای این تیم به ثمر نرسانده است. البته او می دود و می جنگد و به شدت هل می دهد، اما از نظر مهارت های فردی و حمله نشان نداده است که باید باشد. شیرزود در دقیقه اول بازی پرسپولیس مقابل نفت در آبادان نمایش خوبی داشت و برای درخشش کمی حتی در دربی تهران و بعد از آن گیر افتاد، اما وضعیت سلامتی او اینقدر نیست که دلار هزینه کرد. انتقال او (عددی که توجیه می کند). آیا مهاجمان ایرانی به اندازه تامیروف ماهر نیستند؟ چه چیزی بیشتر از مهدی عبدی یا حامد پاکدل دارد؟

به جوانان اعتماد کنید

شاید ازبکستان تامیروف از این هفته شروع به گلزنی کند یا با هنانف متحد شود تا آینده خط دفاعی پرسپولیس را بسازد. این خوش بینانه ترین تصویری است که می توانیم از آنها داشته باشیم، اما با این وجود، این سوال مطرح می شود که چرا به جوانان محلی و پرسپولیس امیدوار چنین فرصتی برای آزمون و سختی، ناامیدی، کسب تجربه و بهتر شدن و پختگی بیشتر داده نمی شود؟ چرا خارجی ها حق اشتباه و تحصیل احتمالی دارند نه جوانان ایرانی؟

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا