عمومی

جزئیاتی از دیدار طنزپردازان با رهبر انقلاب

شعر طنز از گذشته تا به امروز جایگاه مهمی در ادبیات ایران و جهان داشته است. استفاده از طنز در میان شاعران و نویسندگان ادبیات فارسی در ادوار مختلف قوی و ضعیف بود و بزرگانی چون سعدی علیرغم تسلط کامل بر ادبیات و آفرینش شعر قوی و شاعرانه، در مواردی به بیان مقاصد خود می پرداختند. در شعر یا در شعر در نثر تبدیل به یک شوخی شد.

به گزارش ترند روز، روزنامه خراسان نیز نوشت: تمسخر سعدی با حکمت است نه صرف طنز. امروزه طنز جایگاه ویژه ای در جامعه دارد و در چند سال اخیر شاهد تولید برنامه های تلویزیونی و رادیویی در این زمینه و حضور شاعران در این عرصه.از برنامه های مختلف بوده ایم. یکی از بزرگترین برنامه ها دیدار طعنه گران با رهبر معظم انقلاب بود. اخیراً، بخش چهارم بررسی «غیررسمی» بیانات و مطالبات رهبرانقلاب در دیدار با تنی چند از منتقدان کشور که در تیرماه 1388 صورت گرفت، بیان می‌شود. مرکز پژوهش‌های فرهنگی انقلاب اسلامی (با همکاری) با دفتر حفاظت و نشریه حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای) که در سلسله بررسی‌های «غیررسمی» روایت این دیدار را ارائه کرده است، سه بخش از این پژوهش را منتشر کرده است. سریالی که از شبکه های مختلف رادیویی و تلویزیونی پخش شد که هر یک مورد تحسین و توجه ویژه مخاطبان و رسانه ها قرار گرفت.

به بهانه نمایش قسمت چهارم مستند «غیررسمی» که از دیدار طنزپردازان با رهبر معظم انقلاب می‌گوید، با قاسم رفیع از طنزپردازان حاضر در این دیدار و شروین سلیمانی شاعر دیگر. در انقلاب از این دست، در مورد وضعیت کنونی شعر طنز و آنچه در این نشست گذشت. آنچه را که خواندید قبلاً مرور کرده ایم.

دیدگاه رهبر دیدگاهی است که انتقاد را می پذیرد

قاسم رفیع شاعر مشهدی و اهل طرقبه است. شاعری که اگرچه سال‌ها در عرصه شعر فعال بوده و از شاعران صاحب نام کشور است، اما بیشتر مردم او را با لحن طنز و شعر «فرزند همسایه امام رضا (ع)» می شناسند. . رفیع در خصوص دیدار منتقدان با رهبران معظم انقلاب و مسائل برخاسته از این دیدار که در مستندی «غیررسمی» پخش خواهد شد، گفت: در ابتدای بحث باید واقعیت ها را به دقت بررسی کنیم. در این جلسه به نقد شعر طنز پرداختند و توصیه هایی برای کار جدی تر طنزپردازان در این زمینه ها دادند که برای ما منحصر به فرد و جالب بود. دانش فنی و دانش شعر او نکته دیگری بود که توجه ما را به خود جلب کرد. خوشبختانه مقصود استاد اعظم پذیرش انتقاد است و در دیدار با ایشان از اقشار مختلف انتقاد آشکار است. در دیدارهای شخصی ما با استاد اعظم چینگ های، بسیاری از بدخواهان به راحتی از تهدید طنزنویسی و ترس از شکست خوردن با نوشتن صحبت کردند و او پاسخ منطقی داد. آنها تاکید کردند که کمدین ها و دیگر هنرمندان هرگز نباید تسلیم خواسته های خود شوند.

فکر می کردیم این جلسات پخش نمی شود

وی افزود: موضوعات این جلسات نکته مشخص تری داشت. گاهی اوقات انتقاد آنقدر رایج است که ما انتظار نداشتیم آن را منتشر کنیم. ما این جلسات را جلساتی برای تبیین و رساندن نظرات مردم به رهبرانقلاب می دانستیم. اما بعدا متوجه شدیم که در چند قسمت از سریال «غیر رسمی» این جلسات به طور کامل از رسانه ملی پخش شده است.

این شاعر طنزپرداز خاطرنشان کرد: بسیاری از هنرمندان کشور در این جلسات حضور نداشتند و بدون کرونا بر ادامه این جلسات و شنیدن انتقادات رهبرانقلاب از هنرمندان اصرار داشتند.

هنرمند باید آرامش را به جامعه بازگرداند

در ادامه گفت و گو از این شاعر و نویسنده پرسیدیم شعر طنز تا چه اندازه می تواند در اصلاح جامعه و مسئولین موثر باشد؟ رفیع پاسخ داد: برای بازنمایی مشکلات جامعه دو نوع ادبیات وجود دارد که شامل ادبیات رسمی و انتقادی و ادبیات طنز می شود. در ادبیات طنز تأثیر بیشتری می‌یابیم زیرا نقد به‌طور غیرمستقیم بیان می‌شود. طنزپردازان با این دیدگاه وارد عرصه خلق شعر طنز می شوند. در دنیای امروز، به دلیل مشکلات مالی و اقتصادی که مردم با آن روبرو هستند، نیاز به آرامش و شادی به وضوح مشهود است. در فیلم «تایتانیک» وقتی کشتی غرق می‌شود و مردم وحشت‌زده تمام مسیر را می‌دوند، اعضای گروه که در کشتی هستند تا آخرین لحظه می‌مانند و بازی می‌کنند تا آرامش را به مردم برسانند و در نهایت غرق می‌شوند. کشتی. این داستان هر هنرمندی در هر جامعه ای است و طنزپرداز مصداق بارز آن است. هنرمند باید نظم را در جامعه برقرار کند نه اینکه مانع انتقاد و فراموشی جایگاه مردم شود. برخی فکر می کنند که بدبین دروازه ورود به نظام است و فقط آنچه را که نظام و دولت می خواهد می گوید، اما در واقع اینطور نیست. گاهی بدبین ها انتقاد تند می کنند و سکه را تعقیب می کنند، یعنی شادی جامعه و انتقاد را تا وقت اصلاح مشکل فرا می رسد.

رفیع رسالت طنز و طنز را در جامعه امروزی نیز تشریح کرد و اظهار داشت: رسالت طنز موضوع غم انگیز را به شوخی تبدیل نمی کند. زیرا ارزش رویدادهای غم انگیزی را که قبلاً بخشی از زندگی مردم هستند زیر سؤال می برد. این نوع کارها اغلب در فضای مجازی اتفاق می افتد. اما طبقه‌بندی‌کننده که درک درستی از محدودیت‌های طنز و طنز استاندارد دارد، ماموریت محول شده خود را انجام می‌دهد تا به حل مشکل نزدیک‌تر شود.

وی خاطرنشان کرد: کار من به عنوان یک فالوور محلی و به عنوان طنزپرداز و طنزپرداز با این رویکرد همراه بوده است و هرگز دیدگاه متناقضی نداشته ام، واقعا هستم. من در این انقلاب بزرگ شدم و در این نظام و کشور زندگی می کنم. هدف من حفظ هویت ایرانی و اسلامی است، با این رویکرد سعی می کنم مواردی را که برای مردم مشکل ایجاد کرده اصلاح کنم. من به عنوان یک منتقد، بسیاری از موضوعات را نقد می کنم. اما من احساس می‌کنم در برخی موارد، نوشتن رگه‌های دشمن را آب می‌کند و اگر روی اصلاحات تمرکز کنیم و به معنای واقعی اصلاح‌طلب باشیم، بسیاری از مشکلات حل می‌شود. اگر مسئولان اجازه ندهند که جلوی آنها در شبکه های اجتماعی صحبت کند، مطمئناً در آینده فاجعه ای خواهد بود. ما باید رویکردی به نقد سازنده داشته باشیم.

رهبرانقلاب به ادبیات طنز توجه خاصی داشتند

در ادامه به سراغ شروین سلیمانی، دیگر طنزپرداز سرشناس کشور رفتیم تا از او درباره جایگاه طنز در جامعه امروز جویا شویم. سلیمانی ابتدا به تاریخچه طنز پرداخت و طنز را یکی از موفق ترین ابزارها در عرصه ادبیات برای به چالش کشیدن ارزش های جامعه و یا در عرصه فرهنگ و یا در سطح دولت دانست.

وی خاطرنشان کرد: بعد از انقلاب اسلامی، مجله گل آقا طنز خود را به جامعه معرفی کرد، یعنی سبک خودش را معرفی کرد و برخلاف کتاب هایی که قبل از انقلاب منتشر می کردیم، مسائل سیاسی را به صورت تحلیلی نظام مند می گفت. در نتیجه طنز ناب و توهین آمیزی ارائه کرد و طنز را به درستی به جامعه معرفی کرد که وارث این گونه طنز است.

سلیمانی خاطرنشان کرد: طنز امروز طنزی فاخر و پر رونق است و شبکه های اجتماعی با وجود مشکلات به شناسایی طنزپردازانی که حرف های زیادی برای گفتن دارند کمک کرده است و نکته قابل توجه این است که طنز معضل مسئولیت پذیری و اصلاح آن را در عرصه فرهنگی بازتاب می دهد. حوزه به عهده مردم و در حوزه اقتصادی بر عهده مسئولین است، دور از دنیای طنز که خطر طنز امروز است.

وی با توجه به اهمیت ادبیات طنز و حمایت استاد عالی از طنز و طنز گفت: رهبرانقلاب برای شعر و ادبیات اهمیت زیادی قائل هستند و تاکنون برخوردهای زیادی با شاعران به ویژه طنزپردازان صورت گرفته است که نشان دهنده اهمیت نوشتن تمسخر و مقام.» در جامعه امروزی.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا