عمومی

این مستمری، درد فقرا را بیشتر می‌کند!

بر اساس این گزارش، مستمری افراد تحت مراقبت دو سازمان بهزیستی و کمیته امداد سیل 20 درصد افزایش یافته است. اگر صحبت از افرادی است که توسط کمیته امداد و بهزیستی شسته شده اند، روستاهایی هستند که بدون این حمایت ها جانشان در خطر بود.

همچنین به این معناست که بسیاری از این افراد طبق قوانین کشور، افراد فقیری هستند که باید تحت مراقبت دولت قرار گیرند و ماهانه مستمری پرداخت کنند. پیشنهادات مربوط به حقوق بازنشستگان و افزایش آن نیز در دست دولت است که در لایحه بودجه سنواتی ارائه شده و در نهایت در مجلس بررسی و تصمیم گیری می شود. اما نکته مهم این است که وقتی ما بودجه داریم و در همان بودجه متوجه می شویم افرادی هستند که نیاز به حمایت مستمر دارند، به این معنی است که در زیر پوشش پایین ترین نهادهای حمایتی اینها را فراموش نمی کنیم و هنوز هم می کنیم. گفتیم خدایا شکرت! اما نگرانی کجاست؟

جایی که با توجه به وضعیت اسفبار این خانواده ها، اثرات کرونا، افزایش هزینه های زندگی و افزایش هزینه های زندگی، شاهد افزایش 20 درصدی حقوق بازنشستگی هستیم، یعنی 20 درصد – درصد باعث افزایش زخم فقرا می شود. و باعث رنج بیشتر آنها می شود. فرض کنید یک خانواده دارای معلولیت که یک نفر است 350000 اشک و الان 420000 اشک ریخته و یک خانواده پنج نفره بین یک تا سیصد میلیون اشک.

با در نظر گرفتن حداقل دستمزد کارمندان دولت و همان مستمری که در حال حاضر پرداخت می شود، باید بگوییم که یک خانواده نیز به خانه و همان دستمزد برای آب، برق، گاز و سایر خدمات نیاز دارد. اما اگر واقعاً به وضعیت این افراد توجه شود، به این معناست که به دلیل افزایش هزینه های زندگی و تورم، هیچ کمکی به این افراد نشده است. مقامات گفتند اینها افرادی هستند که شایسته توجه بیشتر هستند. اما افزایش مستمری این خانواده ها با علم به اینکه وضعیت سلامتی آنها بسیار بدتر از قبل است و هزینه ها بسیار زیاد است منطقی است، اما همچنان تصمیم خود را افزایش می دهیم. در مورد نیروی کار، اینکه آیا امکان افزایش 57 درصدی در این مورد وجود دارد یا خیر، من قضاوت نمی کنم، اما تصور این است که در جایی که نیروی کار است، ما 57 درصد افزایش می دهیم و در اینجا، می دانیم که وجود دارد. کار دیگری نمی توان کرد، ما 20 درصد رشد می کنیم! منطق سیاست گذاری و بودجه ریزی و تصمیمات رفاهی اجتماعی که مورد قبول جامعه حرفه ای یا عموم مردم و حداقل علاقه مندان به این امر باشد چیست.

بنابراین با چنین تصمیمی احتمالاً وضعیت خانواده در سال 1401 بدتر می شود. من نگران خانواده های تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی و افراد دارای معلولیت هستم که به طور مساوی حقوق او را پرداخت می کنند. واقعا 350 هزار معلول در ماه و 420 هزار اشک با 20 درصد افزایش هزینه دارد؟! وقتی چنین برنامه‌ای می‌سازیم، چگونه می‌توانیم انتظار تشویق و تسکین داشته باشیم؟

می توان گفت اما در زمینه اشتغال و مسکن کمک های دیگری هم پیدا کرد. چند نفر می توانند از این ابزارها بهره مند شوند؟ بنابراین فکر نمی‌کنم این نوع بودجه دغدغه‌های همه در بخش معیشت همه از جمله معیشت خانواده‌های فقیر را در نظر گرفته باشد و به نظر من به عنوان یک کارمند، از نظر اجتماعی برای من غیرممکن است. حق آنها برای داشتن بودجه باطل شده است.

* رئیس جامعه امداد ایران

دکمه بازگشت به بالا